ประวัติความเป็นมาของ ผีพราย วิธีเอาตัวรอด พร้อมคาถาป้องกันผี

ผีพราย เป็นหนึ่งในผีตามความเชื่อไทย เป็นวิญญาณตามความเชื่อพื้นบ้านไทย มักเป็นผีผู้หญิงที่สิงสถิตอยู่ในน้ำหรือสิ่งของ เกิดจากคนตกน้ำตาย หรือผีตายทั้งกลม มีพฤติกรรมล่อลวงคนไปเป็นตัวตายตัวแทน ตามคติล้านนาเชื่อว่าพรายคือผีที่เข้าสิงร่างคนเพื่อหาของสดคาวกิน ที่มีความผูกพัน กับวิถีชีวิตริมน้ำของคนไทย มาอย่างยาวนาน มีลักษณะและเรื่องเล่าที่น่าสนใจ ทั้งในแง่ของตำนาน และวิธีความเชื่อในการเอาตัวรอด ดังนี้

ผีพราย คืออะไร? และประวัติความเป็นมา

ตามความเชื่อโบราณ ผีพรายมักถูกระบุว่าเป็น ผีผู้หญิงที่เสียชีวิตจากการจมน้ำตาย (ตายโหง) หรือบางตำรากล่าวว่าเป็นจิตวิญญาณแห่งน้ำที่มีทั้งคุณและโทษ มีลักษณะเด่นคือชอบอาศัยอยู่ในน้ำ เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หรือบึงใหญ่

ร่างจิตของผีพรายมักปรากฏเป็นหญิงสาวผมยาว สวมชุดสีขาวหรือเนื้อตัวซีดเผือด บางครั้งมักจะเปล่งแสงเรืองแสงเป็นสีเขียวหรือสีฟ้าในเวลากลางคืน ผีพรายมีนิสัยชอบหา “ตัวตายตัวแทน” เพื่อให้ตัวเองได้ไปเกิดใหม่ โดยการลากคนที่ลงเล่นน้ำหรือเดินอยู่ริมตลิ่งให้จมน้ำตาย

ความเชื่อเรื่องผีพรายในแต่ละภูมิภาค

• ภาคกลาง: มักเชื่อว่าผีพรายคือผีตายท้องกลมที่จมน้ำตาย หรือผีผู้หญิงที่สิงสถิตอยู่ตามแม่น้ำลำคลอง คอยหลอกล่อให้คนลงเล่นน้ำจนเป็นตะคริวและจมน้ำไป (ซึ่งมักถูกนำมาใช้เป็นอุบายโบราณเพื่อเตือนเด็กๆ ไม่ให้แอบไปเล่นน้ำคนเดียว)
• ภาคเหนือ (ล้านนา): มีความเชื่อเรื่อง “ผีน้ำ” หรือ “พรายน้ำ” ที่คล้ายคลึงกัน แต่บางครั้งจะรวมไปถึงสิ่งลี้ลับที่ปกปักรักษาแหล่งน้ำธรรมชาติ หากไปทำสิ่งลบหลู่หรือสกปรกใส่แหล่งน้ำ พรายน้ำจะทำให้เจ็บป่วยหรือดลบันดาลให้จมน้ำได้
• ภาคอีสาน: มักเชื่อมโยงพรายเข้ากับ “ผีจอมน้ำ” หรือสิ่งลี้ลับในลุ่มน้ำโขงและลำน้ำสาขา มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเอาชีวิตคนไปเป็นข้าบริวารเมืองบาดาล
• ภาคใต้: มีความเชื่อเรื่อง “โต๊ะน้ำ” หรือผีพรายทะเล ที่คอยทำลายเรือประมงหรือทำให้ชาวตังเกหลงทิศทาง และลากคนลงสู่ใต้ท้องทะเลลึก

วิธีเอาตัวรอดหากเผชิญหน้ากับผีพราย

หากต้องเดินทางหรืออยู่ใกล้บริเวณน้ำในยามวิกาล และรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ (เช่น น้ำวนผิดปกติ, เห็นเงาผู้หญิงผมยาวในน้ำ, หรือรู้สึกเหมือนมีมือมาจับขา) มีวิธีรับมือตามความเชื่อดังนี้:

• ตั้งสติและสวดมนต์: สิ่งสำคัญที่สุดคือห้ามตื่นตระหนก ให้ระลึกถึงคุณพระศรีรัตนตรัย พ่อแม่ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพบูชา
• หลีกเลี่ยงการสบตาหรือทักทาย: หากเห็นแสงเรืองๆ หรือเงาแปลกๆ ในน้ำ ห้ามทักเด็ดขาด ให้รีบเดินเลี่ยงออกไปจากบริเวณนั้นทันที
• ตะโกนขอความช่วยเหลือและขึ้นจากน้ำ: หากลงเล่นน้ำแล้วรู้สึกเหมือนมีแรงดึงที่ขา (ซึ่งในทางวิทยาศาสตร์อาจเป็นตะคริวหรือน้ำวน) ให้พยายามประคองตัวและตะโกนให้คนบนฝั่งช่วยทันที
• ใช้สัมผัสแห่งดิน: ตามความเชื่อ ผีพรายเป็นผีน้ำจะทรงพลังที่สุดเมื่ออยู่ในน้ำ หากเราสามารถตะเกียกตะกายขึ้นมาแตะ “แผ่นดิน” หรือฝั่งได้ อำนาจของผีพรายจะลดลงทันที

คาถาวิชาอาคมและเครื่องรางที่ผีพรายยำเกรง

ในทางไสยศาสตร์ไทย มีสิ่งของและคาถาหลายอย่างที่เชื่อว่าสามารถขับไล่หรือป้องกันผีพรายได้:

เครื่องรางของขลัง

• มีดหมอ (โดยเฉพาะมีดหมอหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ): เชื่อว่ามีอานุภาพทำลายล้างสิ่งอัปมงคลและภูตผีทุกชนิด ผีพรายจะกลัวคมมีดหมอมาก
• ท้าวเวสสุวรรณ: พระผู้เป็นเจ้าแห่งยักษ์และผู้ปกครองภูตผีปีศาจทั้งหมด การบูชาหรือพกผ้ายันต์/เหรียญท้าวเวสสุวรรณจะช่วยกันผีพรายไม่ให้เข้าใกล้
• เครือเถาหลง หรือ ว่านกันผี: ว่านยาบางชนิดที่มีสรรพคุณทางกันคุณไสยและพรายน้ำ
• ตะกรุดมหารูด หรือ ตะกรุดโทน: ที่ผ่านการปลุกเสกด้วยพุทธคุณด้านการแคล้วคลาดและมหาอุด

คาถาป้องกันภูตผีและพรายน้ำ

เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน สามารถใช้ “พระคาถาหัวใจเปรต” หรือ “คาถาพระพุทธเจ้าชนะมาร” รวมถึง “คาถาหัวใจท้าวเวสสุวรรณ” ในการบริกรรมเพื่อไล่ผีพราย:

คาถาหัวใจท้าวเวสสุวรรณ (ย่อ): “เวสสะ ภุสะ” (สวดภาวนาซ้ำๆ ในใจเมื่อรู้สึกไม่ปลอดภัย)

บทสวดสัพพะพุทธา นุภาเวนะ (บทขับไล่สิ่งอัปมงคล): “สัพพะพุทธานุภาเวนะ สัพพะธัมมานุภาเวนะ สัพพะสังฆานุภาเวนะ พุทธะระตะนัง ธัมมะระตะนัง สังฆะระตะนัง โอสะถัง อุตตะมัง วะรัง สัพพะดุกขา สัพพะภะยา สัพพะโรคา วินัสสัตตุ สัพพะโซกา วินัสสัตตุ”

(หมายเหตุ: เรื่องราวของผีพรายเป็นความเชื่อส่วนบุคคล และในปัจจุบันมักถูกมองว่าเป็นกุศโลบายของคนโบราณ ที่ต้องการเตือนบุตรหลานไม่ให้ไปเล่นน้ำในที่ลึก หรือในเวลากลางคืน เพราะอาจเกิดตะคริว หรือจมน้ำเสียชีวิตได้ง่ายครับ)

https://th.wikipedia.org/wiki/ผีพราย