ประวัติความเป็นมาของ ผีนางไม้ วิธีเอาตัวรอด พร้อมคาถาป้องกันผี

ผีนางไม้ เป็นความเชื่อพื้นบ้าน ที่อยู่คู่กับสังคมไทย มาอย่างยาวนาน โดยจัดอยู่ในกลุ่ม “รุกขเทวดา” หรือสัจจะเทพชั้นล่างที่มีวิมานอยู่บนต้นไม้ แต่หากต้นไม้นั้นมีจิตวิญญาณสถิตอยู่ และให้คุณให้โทษแก่ผู้คนได้ มักจะถูกเรียกรวม ๆ ในภาคประชาชนว่า ผีนางไม้ โดยส่วนใหญ่ มักปรากฏกายในลักษณะของสตรี สวมชุดไทยโบราณ มีความสะสวย และมักสถิตอยู่ในต้นไม้ใหญ่ ที่มีอายุยาวนาน

ประวัติความเป็นมาและคติความเชื่อในแต่ละภูมิภาค

ตามคติความเชื่อโบราณของไทย ผีนางไม้เกิดจากจิตวิญญาณของโอปปาติกะ หรือวิญญาณที่มีกรรมผูกพันกับต้นไม้ใหญ่นั้น ๆ เมื่อเวลาผ่านไปผู้คนเกิดความเคารพยำเกรงจึงมีการกราบไหว้บูชา ซึ่งในแต่ละภาคของประเทศไทยมีรายละเอียดความเชื่อที่แตกต่างกันไป ดังนี้:

ภาคกลาง

ในภาคกลางมักจำแนกนางไม้ตามประเภทของต้นไม้ที่สถิตอย่างชัดเจน และมีอิทธิพลต่อวรรณคดีไทยค่อนข้างมาก เช่น:

• นางตานี: สถิตอยู่ในต้นกล้วยตานีพราย มีรูปร่างหน้าตาสะสวย นุ่งห่มสไบสีเขียวตองอ่อน ผิวพรรณดี มักปรากฏตัวในคืนพระจันทร์เต็มดวง
• นางตะเคียน: สถิตอยู่ในต้นตะเคียนทอง เป็นนางไม้ที่มีฤทธิ์เดชสูง หวงแหนที่อยู่อาศัย มักให้คุณเรื่องโชคลาภ (เช่น ขอหวย) แต่หากใครไปลบหลู่หรือตัดต้นตะเคียนโดยไม่ขอขมา มักจะเจอกับความวิบัติหรือเจ็บไข้ได้ป่วย

ภาคเหนือ (ล้านนา)

ชาวล้านนามักเรียกจิตวิญญาณที่ดูแลป่าและต้นไม้ว่า “เจ้าพ่อ-เจ้าแม่” หรือ “ผีเสื้อเมือง/ผีเสื้อป่า”

• ความเชื่อจะเชื่อมโยงกับระบบนิเวศและการอนุรักษ์ป่าต้นน้ำ เช่น “ป่าขุนน้ำ” หรือ “ดงเซ่ง” ต้นไม้ใหญ่ที่มีนางไม้หรือเทวดาอารักษ์อยู่ จะห้ามใครเข้าไปตัดฟันเด็ดขาด หากใครฝ่าฝืนจะถูก “ขึด” (คำสาปแช่งหรือสิ่งอัปมงคล) ทำให้เจ็บป่วยหรือถึงแก่ชีวิต

ภาคอีสาน

ในวัฒนธรรมไท-ลาว มีความเชื่อเรื่อง “ผีตาแฮก” และ “ผีมเหศักดิ์” ที่ดูแลเรือกสวนไร่นาและป่าชุมชน

• นางไม้ในความเชื่อของภาคอีสานมักถูกมองเป็น “ผีอารักษ์” ประจำหมู่บ้าน (ผีปู่ตา) ที่คอยดูแลความร่มเย็นเป็นสุข หากมีต้นไม้ใหญ่ในเขตดอนปู่ตา จะไม่มีใครกล้าล่วงเกิน เพราะเชื่อว่านางไม้หรือบริวารของผีปู่ตาจะลงโทษให้ “ปอบแดก” หรือล้มป่วยกระทันหัน

ภาคใต้

เนื่องจากภาคใต้มีภูมิประเทศเป็นป่าดงดิบและภูเขาสูง ความเชื่อเรื่องนางไม้จึงมีความลึกลับและเกรงกลัวสูง

• มักเกี่ยวพันกับ “พระภูมิป่า” หรือ “โต๊ะเมือง” นางไม้ในภาคใต้มักสถิตอยู่ในต้นไม้ใหญ่อย่างต้นยางนา ต้นหลุมพอ หรือต้นไทร หากพรานป่าหรือคนกรีดยางจะเข้าไปทำงานในเขตที่มีต้นไม้ใหญ่ จะต้องทำการ “ตอกหลัก” หรือกล่าวขอขมาเพื่อไม่ให้สิ่งลี้ลับโกรธเคือง

วิธีเอาตัวรอดเมื่อเผชิญหน้ากับผีนางไม้

โดยทั่วไปแล้ว ผีนางไม้ไม่ใช่ผีที่ดุร้ายคอยไล่ฆ่าคนโดยไม่มีเหตุผล มักจะปรากฏตัวเพื่อปกป้องอาณาเขต หรือมาให้โชคลาภ/เตือนภัย หากคุณบังเอิญพบเจอหรือหลงเข้าไปในเขตของนางไม้ มีวิธีปฏิบัติตนให้ปลอดภัยดังนี้:

• ตั้งสติและแสดงความเคารพ: อย่าตื่นตระหนก วิ่งหนี หรือกรีดร้อง ให้พนมมือขึ้นไหว้ กล่าววาจาสุภาพ นอบน้อม เพื่อแสดงว่าเรามาดีและไม่ได้มีเจตนาจะมาทำลายหรือลบหลู่สถานที่
• ขอขมาทันที: หากก่อนหน้านั้นคุณได้ทำพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น ปัสสาวะรดโคนต้นไม้ พูดจาหยาบคาย หรือเด็ดกิ่งไม้ ให้รีบกล่าวขอขมา (เช่น “ลูกช้างไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ หากทำสิ่งใดล่วงเกินไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ขอแม่นางไม้โปรดอโหสิกรรมให้ด้วย”)
• ห้ามเอ่ยปากชมเด็ดขาด: ตามความเชื่อโบราณ หากเห็นสตรีชุดไทยสวยงามยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ห้ามทัก ห้ามชมว่าสวย และห้ามเดินตามไปเด็ดขาด เพราะอาจเป็นการตกอยู่ใต้มนต์สะกดหรือถูกนำตัวไปเป็นบริวาร
• ถอยออกอย่างสงบ: หลังจากไหว้และขอขมาแล้ว ให้ค่อย ๆ เดินถอยหลังออกมาจากบริเวณนั้นอย่างสำรวม ไม่หันหลังวิ่งสี่คูณร้อย เพราะอาจทำให้จิตเตลิดและเปิดช่องให้สิ่งลี้ลับเข้าแทรกแซงได้

คาถาวิชาอาคมและเครื่องรางของขลังที่ผีนางไม้เกรงกลัว

เนื่องจากผีนางไม้มีสถานะกึ่งเทพกึ่งภูมิเทวดา สิ่งที่พวกเธอเกรงกลัวจึงไม่ใช่สิ่งสกปรก แต่เป็น “อำนาจพุทธคุณ” และ “พระภูมิเจ้าที่” ที่มีบารมีสูงกว่า ดังนี้:

เครื่องรางของขลัง

• ท้าวเวสสุวรรณ: พระผู้เป็นใหญ่ในจตุมหาราชิกา ผู้ปกครองเหล่ายักษ์ ภูตผีปีศาจ และรุกขเทวดาทั้งปวง การพกเหรียญหรือผ้ายันต์ท้าวเวสสุวรรณจะ ทำให้นางไม้และสัมภเวสีเกรงใจและไม่กล้าเข้าใกล้
• มีดหมอ (เช่น มีดหมอหลวงพ่อเดิม): มีสรรพคุณในการกำราบศัสตราวุธทางวิญญาณ แค่ชักมีดออกจากฝัก พลังงานลี้ลับในบริเวณนั้นจะสลายตัวทันที
• พระเครื่องที่มีพุทธคุณสายแคล้วคลาด/เมตตามหานิยม: เช่น พระสมเด็จ หรือพระรอด การห้อยพระที่ผ่านการปลุกเสกด้วยจิตบริสุทธิ์จะสร้างเกราะกำบังทางพลังงาน

คาถาวิชาอาคม

หากตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ให้ตั้งนะโม 3 จบ แล้วสวดบทเหล่านี้:

1. พระคาถาหัวใจพระอภิธรรม (สัง วิ ธา ปุ กะ ยะ ปะ)

“สัง วิ ธา ปุ กะ ยะ ปะ” (สวดภาวนาซ้ำ ๆ มีคุณสมบัติในการขับไล่สิ่งลี้ลับและกำบังภัย)

2. บทสวดขันธปริตร (บทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์และรุกขเทวดา)

เป็นบทที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำให้พระธุดงค์สวดเมื่อเข้าป่า เพื่อผูกมิตรกับเทวดาและพญานาค เมื่อสวดบทนี้ นางไม้จะเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเมตตาและคอยปกป้องคุ้มครองเราแทน

3. คาถาหัวใจท้าวเวสสุวรรณ

“เวสสะ พุสะ” (ภาวนาสั้น ๆ เมื่อรู้สึกกลัว ขนลุก หรือสัมผัสได้ถึงสิ่งลี้ลับ เป็นการเรียกบารมีท้าวเวสสุวรรณมากำราบ)

https://en.wikipedia.org/wiki/Nang_mai