ผีกระหัง เป็นผีตามความเชื่อและนิทานพื้นบ้านของไทยที่อยู่คู่กับสังคมเรามาอย่างยาวนาน มักถูกจับคู่กับ “ผีกระสือ” เสมอ โดยกระสือจะเป็นผู้หญิง ส่วนกระหังจะเป็นผู้ชาย เพื่อให้เห็นภาพรวมและเข้าใจผีชนิดนี้อย่างลึกซึ้ง รวมถึงวิธีเอาตัวรอดตามความเชื่อโบราณ ผมได้สรุปรายละเอียดไว้ดังนี้ครับ 1. ประวัติและความเป็นมาของ “ผีกระหัง” จุดเริ่มต้นของผีกระหังไม่ได้เกิดจากความตาย แต่เกิดจาก “มนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่” ที่ไปร่ำเรียนวิชาอาคม มนต์ดำ หรือไสยศาสตร์มนต์ดำ (เช่น วิชาคงกระพันชาตรี วิชาพรางตัว) แต่ต่อมาทำผิดข้อห้ามของครูบาอาจารย์ที่เรียกว่า “ผิดครู” หรือ “ปอบครู” ทำให้อาคมนั้นย้อนกลับเข้าตัวจนกลายเป็นผีกระหัง ความเชื่อเรื่องผีกระหังในแต่ละภูมิภาค แม้ว่าภาพจำของผีกระหังในป๊อปคัลเจอร์ (หนัง/ละคร) จะค่อนข้างเหมือนกัน แต่ในแต่ละภาคของไทยมีความเชื่อและชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปเล็กน้อยครับ: ภาคกลาง: เป็นต้นตำรับของภาพจำผีกระหัง คือ เป็นชายแก่หรือชายวัยกลางคน นุ่งโจงกระเบนผืนเดียว ไม่สวมเสื้อ ใช้สากตำข้าว (สากกระเบือยาว) มาขี่แทนหางเสือหรือยานพาหนะ และใช้กระด้งฝัดข้าว 2 ใบมาผูกติดกับแขนเพื่อใช้กระพือบินในเวลากลางคืน มักออกหากินของโสโครกหรือของสดคาว ภาคอีสาน: มักมีความเชื่อคาบเกี่ยวกับ “ผีปอบ” หรือ “ผีโพง“ ในบางพื้นที่อาจไม่ได้เรียกว่ากระหังโดยตรง แต่จะมองว่าคนที่มีวิชาอาคมแล้วรักษาไม่ได้ จะกลายร่างเป็นผีที่ออกหากินตอนกลางคืน มีแสงเรืองแสงออกจากจมูกหรือตา และกินของสกปรกเช่นกัน ภาคเหนือ: มีความคล้ายคลึงกับ “ผีโพง” ซึ่งเป็นคนเล่นของจนกลายเป็นผี มักออกหากินตามทุ่งนาหรือหนองน้ำในเวลากลางคืน ชอบกินกบ เขียด และของคาว ภาคใต้: ความเชื่อเรื่องผีกระหังโดยตรงอาจจะไม่เด่นชัดเท่าภาคกลาง แต่จะไปเน้นหนักเรื่องมนต์ดำ ไสยศาสตร์ และการทำคุณไสย ซึ่งผู้ที่ทำผิดครูมักจะเสียสติหรือกลายเป็นบ้า มากกว่าการบินได้ด้วยกระด้ง 2. วิธีเอาตัวรอดเมื่อพบเจอผีกระหัง ตามตำนานเล่าว่า ผีกระหังไม่ได้มีความดุร้ายดั่งเสือหรือกระสือที่ชอบควักไส้คน แต่พวกมันมักจะกลัวคนเห็นและกลัวความจริงเปิดเผย (เพราะกลางวันพวกมันคือคนธรรมดาในหมู่บ้าน) อย่างไรก็ตาม หากคุณเผชิญหน้ากับมัน มีวิธีเอาตัวรอดดังนี้: ตั้งสติและอย่าแสดงความกลัว: ผีกระหังชอบข่มขู่ให้คนกลัวด้วยเสียงกระพือกระด้งดังก้อง หากเรามีสติและจ้องหน้ามันตรงๆ มันมักจะเป็นฝ่ายล่าถอยไปเองเพราะกลัวคนจำหน้าได้ หลบเข้าที่กำบังที่มีหลังคา: ผีกระหังโจมตีจากทางอากาศเป็นหลัก การอยู่ใต้ชายคา หลังคาบ้าน หรือโคนต้นไม้ใหญ่จะลดความจำกัดในการบินของมัน ใช้ไม้เรียวหรือเรียวกระถิน: ตามความเชื่อโบราณ ผีกระหังกลัวการถูกตีด้วยไม้เรียวหรือกิ่งกระถิน เพราะเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้สามารถตัดกำลังอาคมของมันได้ 3. คาถาวิชาอาคมและเครื่องรางที่ผีกระหังกลัว เนื่องจากผีกระหังมีต้นกำเนิดมาจาก “วิชาอาคม” สิ่งที่จะปราบหรือป้องกันมันได้ดีที่สุดจึงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และพุทธคุณครับ เครื่องรางของขลัง หวายเสก / หวายลูกนิมิต: เป็นเครื่องรางที่ขึ้นชื่อเรื่องการไล่ผีสายมนต์ดำได้ดีที่สุด มีดหมอ: มีดหมอจากเกจิอาจารย์ดัง (เช่น มีดหมอหลวงพ่อเดิม) เชื่อว่าสามารถสยบคุณไสยและมนต์ดำที่อยู่ในตัวผีกระหังได้ หากโดนแทงหรือฟัน อาคมจะเสื่อมทันที ท้าวเวสสุวรรณ: พระผู้เป็นเจ้าแห่งภูตผีปีศาจ การบูชาหรือพกผ้ายันต์ท้าวเวสสุวรรณจะทำให้ผีกระหังไม่กล้าเข้าใกล้ คาถาป้องกันภัย (คาถาหัวใจท้าวเวสสุวรรณ) หากเจอ ผีกระหัง หรือรู้สึกไม่ปลอดภัย ให้ตั้งนะโม 3 จบ แล้วสวดคาถานี้เพื่อขอบารมีป้องกันตน: “เวสสะ ภุสะ พุทธัง อะระหัง พุทโธ ท้าวเวสสุวรรณโณ นะโม พุทธายะ” Post navigation ประวัติความเป็นมาของ ผีกระสือ วิธีเอาตัวรอด พร้อมคาถาป้องกันผี ประวัติความเป็นมาของ ผีเปรต วิธีเอาตัวรอด พร้อมคาถาป้องกันผี